شراکت واقعی، نفع واقعی دارد
بازیگرای حرفهای تامینمالی، به مردم تضمین قطعی میدن. احتمالا با خودشون میگن با این کار، خیال مردم رو راحت میکنیم. ولی خب این فیلتری که میذارن، اکثر پروژههای مولد رو از خودش عبور نمیده. پروژههای نامولد میتونن بیان و سودشون رو ببرن و یه سود مشخصی هم به مردم بدن. اونم در حالی که کشور از این شراکت غیرواقعی، سودی نمیکنه. پس تضمینهای خیلی سخت، یه جور «از ترس مرگ، خودکشیکردن» هستش! 😵
برای شراکت واقعی و مولد، باید تضامین قطعی رو کنار گذاشت. به جاش چیکار کنیم؟ علاوه بر اینکه سکو به مردم اطمینان میده تنها پروژههای مفید بازرگانی و تولیدی رو فراخوان میکنه، نظارت و شفافیت روی پروژه رو هم بالا میبریم. مردم میتونن جزئیات تحلیل مالی پروژه رو بدونن، میتونن از گزارشهای دورهای ناظر آگاه باشن و میتونن با «پذیرش ریسک ضرر»، در بعضی از پروژهها از سودهایی بهرهمند بشن که بالاتر از عرف سودهای قطعی «سرمایهگذاریهای تضمینی» هست. 📈
